دو شنبه 20 مهر 1405
 

 

نشست خبری طرح بررسی وضعیت تراکم استخوان و کاهش تراکم استخوان و عوامل موثر بر آن ها در بیماران مبتلا به اچ آی وی در کرمان سال 1401-1402

 

 

 

 

با تشکر از جنابعالی با معرفی خود سوابق علمی، پژوهشی اجرایی و عملی و فعالیت های مرتبط با این پژوهش را بیان فرمایید:

دکتر حمیدرضا رشیدی هستم عضو مرکز تحقیقات مراقبت اچ‌آی‌وی و عفونت های آمیزشی از سال 1400

 

دلیل اصلی شما برای انتخاب این طرح تحقیقاتی و پژوهشی چه بوده و چه کسانی در این تحقیق یاری دهنده شما بوده اند؟

دلیل اصلی انتخاب این طرح تحقیقاتی عدم وجود مطالعه خاص در رابطه با شیوع کاهش تراکم استخوان در بیماران مبتلا به اچ آی وی در کشور بود. که این طرح با همفکری مرکز غدد دانشگاه تهران و اساتید ارجمند جناب دکتر استوار و سرکار خانم دکتر فهیم فر و استاد گرانقدر جناب دکتر شریفی از مرکز تحقیقات مراقبت اچ‌آی‌وی و عفونت های آمیزشی انجام شده است.

 

پژوهش تان را معرفی کرده و با معرفی ویژگی و نوآوری ها در خصوص موضوعات و محورهای آن توضیح دهید:

در این طرح میزان شیوع و عوامل موثر بر کاهش تراکم استخوان در بیماران اچ ای وی در استان کرمان اندازه گیری شد که به تمامی بیمارانی اچ ای وی کرمان که تحت درمان و پیگیری در مراکز مشاوره بیماری های رفتاری ( مراکز اصلی درمان اچ ای وی در پروتکل کشوری هستند و درمان و توزیع دارو اچ ای وی از این مسیر انجام میشود) بودند، جهت شرکت در این مطالعه بصورت حضوری و حفظ محرمانگی صحبت شد و از تمامی کسانی که تمایل به شرکت داشته اند آزمایشات و معاینات بالینی و بررسی تراکم استخوان انجام شد.

 

 

این طرح پژوهشی چه گره ای از مشکلات مردم باز خواهد کرد؟

نتایج این طرح منجر به روشن شدن شدت وسیع کاهش تراکم استخوان در بیماران مبتلا به اچ ای وی در کرمان بعنوان یک نمونه از کشور ایران شد. که حدود 50 درصد این بیماران دچار کاهش تراکم استخوان بودند. و این نکته در جهت سیاست گذاری جهت پیشگیری و درمان این عارضه مهم در این بیماران حائز اهمیت می باشد.

 

انتظار شما از مسئولین و متولیان امور پژوهشی در زمینه حمایت و با توسعه فعالیت های مشابه چیست و چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟

بیماران اچ ای وی کشور با پیشرفت درمان این بیماری دچار عوارض مزمن درگیری این بیماری به مانند کاهش تراکم استخوان، هیپوگنادیسم و ... می باشند، انتظار می رود که متولیان امور پژوهشی توجه بیشتری به این جمعیت و مشکلات آنها مبذول بفرمایند، و مطالعات بیشتری در این رابطه انجام بشود که منجر به شناخت بیشتر و در نتیجه انجام مداخلات موثر در این جمعیت بشود.