|
با تشکر از جنابعالی با معرفی خود سوابق علمی، پژوهشی اجرایی و عملی و فعالیت های مرتبط با این پژوهش را بیان فرمایید:
بنده بیداله شاهوزهی، پژوهشگر حوزه بیوشیمی هستم و تمرکز اصلی فعالیتهای من بر بیماریهای متابولیک، التهابی و اکسیداتیو، بهویژه در مدلهای حیوانی چاقی و بیماریهای کبدی است. در این پژوهش، با بهرهگیری از تجربیاتم در زمینه تنظیمات ژنی، مسیرهای آنتیاکسیدانی و تحلیل شاخصهای استرس اکسیداتیو، اثرات ترکیبی پیوگلیتازون و IRAKi بر عملکرد آنتیاکسیدانی کبد بررسی گردید.
دلیل اصلی شما برای انتخاب این طرح تحقیقاتی و پژوهشی چه بوده و چه کسانی در این تحقیق یاری دهنده شما بوده اند؟
با توجه به نقش کلیدی استرس اکسیداتیو در پیشرفت بیماریهای کبدی مرتبط با چاقی، هدف این تحقیق بررسی اثرات آنتیاکسیدانی پیوگلیتازون و IRAKi به صورت جداگانه و ترکیبی بود. همکاران این پروژه شامل دکتر حسین فلاح، دکتر یاسر معصومیاردکانی، و خانم مهتاب پورکمالزاده بودند که در طراحی، اجرا و تحلیل دادهها مشارکت فعال داشتند.
پژوهش تان را معرفی کرده و با معرفی ویژگی و نوآوری ها در خصوص موضوعات و محورهای آن توضیح دهید:
در این مطالعه، موشهای نر C57BL/6J تحت رژیم غذایی پرچرب قرار گرفتند و سپس بهمدت دو هفته تحت درمان با پیوگلیتازون، IRAKi، و ترکیب این دو قرار گرفتند. نتایج نشان داد که رژیم پرچرب موجب افزایش شاخصهای استرس اکسیداتیو نظیر MDA و TOS شد. درمان با پیوگلیتازون و IRAKi بهصورت جداگانه موجب افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی SOD و TAS و کاهش MDA و TOS گردید، اما تأثیر قابلتوجهی بر GPx نداشتند. در مقابل، درمان ترکیبی موجب افزایش معنادار فعالیت و بیان ژنهای GPx و SOD شد و شاخص OSI را بهطور چشمگیری کاهش داد. این یافتهها نشاندهنده اثر همافزایی این دو عامل در بهبود تعادل اکسیداتیو کبد هستند.
آیا این پژوهش به مرحله اجرا و با بهره برداری درآمده است؟
این پژوهش در قالب مدل حیوانی انجام شده و نتایج آن در سطح مولکولی و بیوشیمیایی بررسی گردیده است. برای بهرهبرداری بالینی، مطالعات انسانی و بررسیهای بیشتر در بیماران مبتلا به بیماریهای کبدی مزمن مورد نیاز است.
این طرح پژوهشی چه گره ای از مشکلات مردم باز خواهد کرد؟
استرس اکسیداتیو یکی از عوامل پنهان اما بسیار مؤثر در تخریب سلولهای کبدی است که در افراد چاق یا مبتلا به دیابت بسیار شایع است. این آسیبها میتوانند منجر به بیماری کبد چرب، التهاب مزمن، و در نهایت نارسایی کبد شوند. بسیاری از افراد حتی بدون علائم بالینی، در معرض چنین آسیبهایی هستند. این پژوهش نشان داد که ترکیب دو داروی شناختهشده میتواند بهطور مؤثر از این آسیبها جلوگیری کند و تعادل آنتیاکسیدانی بدن را بازگرداند.
برای مردم، این یعنی امکان طراحی درمانهایی که نهتنها علائم بیماری را کنترل میکنند، بلکه از پیشرفت آن جلوگیری کرده و کیفیت زندگی را حفظ مینمایند. در آینده، این یافتهها میتوانند به تولید داروهای ترکیبی جدید یا اصلاح پروتکلهای درمانی موجود منجر شوند که در کنترل بیماریهای مزمن کبدی بسیار مؤثر خواهند بود.
انتظار شما از مسئولین و متولیان امور پژوهشی در زمینه حمایت و با توسعه فعالیت های مشابه چیست و چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟
انتظار میرود که مسئولین پژوهشی حمایت بیشتری از مطالعات ترکیبی و چندعاملی داشته باشند تا بتوان اثرات همافزایی عوامل مختلف را بررسی کرد. پیشنهاد میشود که زیرساختهای تحقیقاتی برای بررسی اثرات داروها، مسیرهای التهابی و آنتیاکسیدانی در بیماریهای مزمن گسترش یابد و همکاری بین مراکز تحقیقاتی برای توسعه مطالعات مشابه تشویق شود. همچنین، حمایت از مطالعات ترجمانی و پیشبالینی در حوزه بیماریهای کبدی و متابولیک میتواند به توسعه درمانهای نوین کمک کند.
|